In Noord-Ghana is het te droog om het hele jaar van de eigen oogst te leven. Gelukkig gedijen sheabomen goed in dit gebied. Deze bomen voorkomen erosie en leveren sheanoten. Die zijn een bron van inkomsten voor Ghanese vrouwen. Sinds de landbouworganisatie van de Ghanese kerk vrouwen traint en begeleidt, zijn sheanoten een stuk winstgevender geworden. De vrouwen rapen de noten van mei tot augustus als er op het land weinig werk is. Als ze de noten lang koken, komt de olie vrij waar ze sheaboter van maken. Die gebruiken ze om te bakken, maar ook voor lichaamsverzorging. De traditionele manier van rapen en verwerken is tijdrovend. Veel vrouwen verkopen hun producten aan tussenhandelaren als de prijs laag is door het hoge aanbod. De Ghanese kerk zet centra op, waar de vrouwen de noten goed kunnen bewaren en machinaal verwerken tot boter. Dat scheelt veel werk. De vrouwen gaan samenwerken in coöperaties en leren beter onderhandelen. Na een aantal jaren training lukt het steeds meer vrouwengroepen hun sheanoten rechtstreeks te verkopen aan commerciële bedrijven. Boerin Kubura Neindow vertelt trots: “Dankzij de verkoop van sheanoten, kunnen we voldoende eten en kleding kopen. Vroeger bepaalden de handelaren de prijs van onze noten, maar door de verbeterde kwaliteit kunnen we die zelf bepalen.” De kerk begeleidt inmiddels 20.000 sheaboerinnen met succes. Met steun vanuit Nederland kunnen ze ieder jaar duizend nieuwe vrouwen trainen in steeds weer nieuwe dorpen. Dat verandert levens: gezinnen hebben het hele jaar te eten en kinderen kunnen naar school.